Λίγα λόγια για το μέρος:
Στο παρελθόν, το χωριό ονομαζόταν Γκορίτσα και αναφέρεται στο χρονικό του ιστορικού Αραβαντινού το 1866. Το χωριό πυρπολήθηκε από τους Ναζί κατά τη διάρκεια της κατοχής το 1943 και το βομβάρδισαν με τα κανόνια τους την επόμενη χρονιά.
Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Με τη σκληρή δουλειά των 200 κατοίκων του, η ευρύτερη περιοχή του νομού τροφοδοτείται με τα περίφημα αρωματικά ροδάκινα και πεπόνια. Το καλοκαίρι και στις αρχές του φθινοπώρου, δηλαδή κατά την περίοδο παραγωγής, νόστιμα φρέσκα φρούτα πωλούνται σε αφθονία σε αυτοσχέδια περίπτερα κατά μήκος του κεντρικού δρόμου. Στις θέσεις Άγιος Αθανάσιος και Άγιος Κωνσταντίνος έχουν βρεθεί αξιόλογα αρχαιολογικά ευρήματα που χρονολογούνται από τον 11ο έως τον 8ο αιώνα π.Χ., που αποδεικνύουν ότι η περιοχή κατοικήθηκε από πολύ παλιά.
Ωστόσο, πιστεύεται ότι το σημερινό χωριό προέκυψε από τη συρρίκνωση τεσσάρων μικρότερων περιφερειακών οικισμών που δεν υπάρχουν σήμερα (Άγιος Κωνσταντίνος, Άγιος Γεώργιος, Παναγία και Αμάρι).
Σημαντική είναι η παλιά πετρόκτιστη εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το χωριό, δίπλα στο υπό κατασκευή μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού. Στην κεντρική πλατεία δεσπόζει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, και βόρεια του χωριού βρίσκεται η κοιμητηριακή εκκλησία της Παναγίας.
*Πηγή: το επίσημο site του Δήμου Κόνιτσας.
Quelques mots sur le lieu:
Dans le passé, le village s'appelait Goritsa et est referencené dans la chronique de l'historien Aravantinos en 1866. Le χωριό a été incendié par les nazis μενταγιόν l'occupation en 1943, qui l'ont sumbard'an'ané canave .
Les habitants se consacrent à l'agriculture et à l'élevage. Grâce au travail acharné de ses 200 κάτοικοι, toute la région de la prefecture est approvisionnée en pêches et melons aromatiques réputés. En été et au début de l'automne, c'est-à-dire pendant la période de production, de délicieux fruits frais sont vendus en abondance dans des kiosques improvisés le long de la route principale. Sur les sites d'Aghios Athanasios et d'Aghios Konstantinos, des découvertes archéologiques remarquables datant du 11e au 8e siècle avant J.-C. ont été faites, prouvant que la région était habitée depuis très longtemps.
Cependant, on pense que le village actuel est né de la contraction de quatre petites localités périphériques qui n'existent plus aujourd'hui (Άγιος Κωνσταντίνος, Άγιος Γεώργιος, Παναγία και Αμάρι).
L'ancienne église en pierre des saints Constantin et Hélène est importante. Elle est située juste après le village, à côté du monastère de Timios Stavros, qui est en cours de construction. La place centrale est dominée par l'église d'Agios Georgios et, au nord du village, par l'église-cimetière de Panagia.
*Πηγή : site officiel de la komunité de Konitsa.
Λίγα λόγια για το χωριό :
Παλιά το χωριό λεγόταν Γορίτσα και μνημονεύεται στη χρονογραφία του ιστοριογράφου Αραβαντινού το 1866. Το χωριό πυρπολήθηκε από τους Ναζί κατά τη διάρκεια της κατοχής το 1943, οι οποίοι και το βομβάρδισαν με τα κανόνια τους την επόμενη χρονιά.
Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Με το μόχθο των 200 κατοίκων του τροφοδοτείται η ευρύτερη περιοχή του νομού με τα φημισμένα αρωματικά ροδάκια και πεπόνια. Το καλοκαίρι και στις αρχές φθινοπώρου, δηλαδή κατά την περίοδο της παραγωγής, πωλούνται δίπλα στον κεντρικό δρόμο σε αυτοσχέδια κιόσκια σε αφθονία εύγεστα φρέσκα. Στις θέσεις Αγ. Αθανάσιος και Αγ. Κωνσταντίνος βρίσκονται αξιόλογα αρχαιολογικά ευρήματα που χρονολογούνται από τον 11ο έως τον 8ο π.χ. αιώνα και αποδεικνύουν ότι η περιοχή κατοικούνταν από πολύ παλιά.
Ωστόσο, θεωρείται ότι το σημερινό χωριό προέκυψε από τη σύμπτυξη τεσσάρων μικρότερων περιφερειακών οικισμών που σήμερα δεν υπάρχουν (Άγιος Κωνσταντίνος, Άγιος Γεώργιος, Παναγία και Αμάρι).
Σημαντική είναι η παλιά πετρόκτιστη εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το χωριό, δίπλα από το υπό κατασκευή μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού. Στην κεντρική πλατεία δεσπόζει ο ναός του Αγίου Γεωργίου και βόρεια του χωριού ο κοιμητηριακός ναός της Παναγίας.
*Πηγή από το επίσημο Site του Δήμου Κόνιτσας.
