A few words about the place :

Kavassila is known for its famous thermal baths, especially for skin diseases.

*Source: the official site of the Municipality of Konitsa.

Quelques mots sur le lieu :

Kavassila est connue pour ses célèbres bains thermaux, notamment pour les maladies de peau.

*Source : site officiel de la municipalité de Konitsa.

Λίγα λόγια για το χωριό :

Καβάσιλα είναι γνωστή για τα διάσημα ιαματικά λουτρά της, ειδικά για τις δερματικές παθήσεις.

*Πηγή από το επίσημο Site του Δήμου Κόνιτσας.

A few words about the place :

In the past, the village was called Goritsa and is mentioned in the chronicle of the historian Aravantinos in 1866. The village was set on fire by the Nazis during the occupation in 1943, and they bombarded it with their cannons the following year.

The inhabitants are engaged in agriculture and animal husbandry. With the hard work of its 200 inhabitants, the wider region of the prefecture is supplied with the famous aromatic peaches and melons. In the summer and early autumn, i.e., during the production period, delicious fresh fruit is sold in abundance in makeshift kiosks along the main road.  At the sites of Aghios Athanasios and Aghios Konstantinos, remarkable archaeological finds dating from the 11th to the 8th centuries BC have been found, proving that the area was inhabited a very long time ago.

However, it is believed that the present village emerged from the contraction of four smaller peripheral settlements that do not exist today (Agios Konstantinos, Agios Georgios, Panagia, and Amari).

The old stone-built church of Saints Constantine and Helen is important, located just beyond the village, next to the monastery of Timios Stavros, which is under construction. The central square is dominated by the church of Agios Georgios, and north of the village is the cemetery church of Panagia.

*Source: the official site of the Municipality of Konitsa.

Quelques mots sur le lieu :

Dans le passé, le village s'appelait Goritsa et est mentionné dans la chronique de l'historien Aravantinos en 1866. Le village a été incendié par les nazis pendant l'occupation en 1943, qui l'ont bombardé avec leurs canons l'année suivante.

Les habitants se consacrent à l'agriculture et à l'élevage. Grâce au travail acharné de ses 200 habitants, toute la région de la préfecture est approvisionnée en pêches et melons aromatiques réputés. En été et au début de l'automne, c'est-à-dire pendant la période de production, de délicieux fruits frais sont vendus en abondance dans des kiosques improvisés le long de la route principale.  Sur les sites d'Aghios Athanasios et d'Aghios Konstantinos, des découvertes archéologiques remarquables datant du 11e au 8e siècle avant J.-C. ont été faites, prouvant que la région était habitée depuis très longtemps.

Cependant, on pense que le village actuel est né de la contraction de quatre petites localités périphériques qui n'existent plus aujourd'hui (Agios Konstantinos, Agios Georgios, Panagia et Amari).

L'ancienne église en pierre des saints Constantin et Hélène est importante. Elle est située juste après le village, à côté du monastère de Timios Stavros, qui est en cours de construction. La place centrale est dominée par l'église d'Agios Georgios et, au nord du village, par l'église-cimetière de Panagia. 

*Source : site officiel de la municipalité de Konitsa.

Λίγα λόγια για το χωριό :

Παλιά το χωριό  λεγόταν Γορίτσα και μνημονεύεται στην χρονογραφία του ιστοριογράφου Αραβαντινού το 1866. Το χωριό πυρπολήθηκε  από τους Ναζί κατά την διάρκεια της κατοχής το 1943, οι οποίοι και το βομβάρδισαν με τα κανόνια τους την επόμενη χρονιά.

Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Με το μόχθο των 200 κατοίκων του τροφοδοτείται η ευρύτερη περιοχή του νομού  με τα φημισμένα αρωματικά ροδάκινα και πεπόνια. Το καλοκαίρι και στις αρχές φθινοπώρου, δηλαδή κατά την περίοδο της παραγωγής, πωλούνται δίπλα στον κεντρικό δρόμο σε αυτοσχέδια κιόσκια σε αφθονία εύγευστα φρέσκα φρούτα.  Στις θέσεις Αγ. Αθανάσιος και Αγ. Κωνσταντίνος  έχουν βρεθεί αξιόλογα αρχαιολογικά ευρήματα που χρονολογούνται από τον 11ο έως τον 8ο π.χ. αιώνα και  αποδεικνύουν ότι η περιοχή κατοικούνταν από πολύ παλιά.

Ωστόσο, θεωρείται ότι το σημερινό χωριό προέκυψε από τη σύμπτυξη τεσσάρων μικρότερων περιφερειακών οικισμών που σήμερα δεν υπάρχουν (Άγιος Κωνσταντίνος, Άγιος Γεώργιος, Παναγία και Αμάρι).

Σημαντική είναι η παλιά πετρόκτιστη εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το χωριό, δίπλα από το υπό κατασκευή μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού. Στην κεντρική πλατεία δεσπόζει ο ναός του Άγιου Γεωργίου και βόρεια του χωριού ο κοιμητηριακός ναός της Παναγίας.


*Πηγή από το επίσημο Site του Δήμου Κόνιτσας.

A few words about the place :

Its inhabitants are engaged in agriculture in the fertile fields of the plain of Konitsa. According to tradition and oral testimonies of its elderly inhabitants, Mazi has been built in the same place since the 17th century.

The chapels of Prophet Elias, Agia Efthymia and Agia Konstantinos, as well as the stone-built fountain at the entrance of the village are noteworthy.  

In Mazi, a festival is organized on the day of Prophet Elijah, on July 20 by the Philoprodos Association and the Brotherhood of Mazi, as well as a feast on the day of St. Constantine & St. Helen, on May 21.

*Source: the official site of the Municipality ofKonitsa.

Quelques mots sur le lieu :

Ses habitants pratiquent l'agriculture dans les champs fertiles de la plaine de Konitsa. Selon la tradition et les témoignages oraux de ses habitants âgés, Mazi a été construit au même endroit depuis le XVIIe siècle.

Les chapelles du prophète Elias, d'Agia Efthymia et d'Agia Konstantinos, ainsi que la fontaine en pierre à l'entrée du village sont remarquables.  

À Mazi, un festival est organisé le jour du prophète Élie, le 20 juillet, par l'association Philoprodos et la confrérie de Mazi, ainsi qu'une fête le jour de Saint Constantin et Sainte Hélène, le 21 mai.

*Source : site officiel de la municipalité de Konitsa.

Λίγα λόγια για τοχωριό :

Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία στα εύφορα χωράφια του κάμπου της Κόνιτσας. Κατά την παράδοση και από προφορικές μαρτυρίες των ηλικιωμένων κατοίκων του, το Μάζι βρίσκεται κτισμένο στην ίδια θέση από τον 17ο αιώνα. 

Ξεχωριστά  είναι τα ξωκλήσια του Προφήτη Ηλία, της Αγίας Ευθυμίας και του Αγ. Κωνσταντίνου, καθώς και η πετρόκτιστη βρύση στην είσοδο του χωριού.  

Στο Μάζι διοργανώνεται πανηγύρι, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου από τον Φιλοπρόοδο Σύλλογο και την Αδελφότητα Μαζίου, καθώς  και γλέντι, ανήμερα των  Αγ. Κωνσταντίνου & Αγ. Ελένης, στις 21 Μαΐου.

*Πηγή από τοεπίσημο Siteτου Δήμου Κόνιτσας.